Misy tybetańskie jako pierwsze zamieszkały ze mną i to właśnie na nich uczyłam się masażu dźwiękiem w Instytucie Hessa. W masażu wykorzystuję głównie misę brzuszną, stawową i serca, które kładę na ciele osoby masowanej tak jak nazwy sugerują. Są to różnej wielkości misy wykonane z mieszanki metali szlachetnych: miedzi, mosiądzu i in. Do ich rozwibrowania używam różnych pałeczek i pocieradeł (rozmaita wielkość, materiał), które pod wpływem delikatniejszego lub mocniejszego uderzenia lub nacisku wydają określony dźwięk przenikający przez skórę do ciała fizycznego. Na dźwięki reaguje nie tylko nasz układ nerwowy, który tonizuje się ale również kostny, krwionośny, limfatyczny a efektem domina i pozostałe układy. Tak dochodzi do homeostazy. Nasze ciała mają niezwykłą moc samoregulacji a dźwięki pomagają ten stan osiągnąć przypominając ciału o tej wewnętrznej mądrości.

Mój ukochany instrument strojony w tonacji d-moll to harfa/lira Om – uziemia nas  a jednocześnie jej anielski dźwięk unosi nas do nieba. Ta cudowna harfa jawi się naprawdę niczym dotyk anioła. Ayna  – bo tak ją nazwałam jest delikatnym instrumentem wykonanym z polskiego kwarcu, który choć kruchy jest niezwykle trwały i wytrzymały na zmiany temperatur. Gram na nim pałeczkami oraz dłońmi zanurzonymi w wodzie. Najchętniej gram pośród przyrody: w lesie, nad wodą, na łące czy w górach.

Obecnie dysponuję dwoma gongami szamańskimi. Jeden o średnicy 55 cm w całości wegański co oznacza ni mniej ni więcej tylko to, że membrana jest wykonana z syntetycznego materiału. Wykonała go fantastyczna grupa pasjonatów w Mołdawii a sam bęben jechał do mnie bardzo długą drogę z Rumunii jesienią 23 r. Jest pięknie pomalowany i te właśnie obrazy urzekły mnie na nim oprócz oczywiście niezwykłego dźwięku, który miałam okazję usłyszeć przed zakupem. Drugi o wiele mniejszy tradycyjny ma też piękny dźwięk ale ze względu na fakt, że jest wykonany z koziej skóry, trzeba go systematycznie podgrzewać i schładzać aby membrana była pięknie naciągnięta. Choć osobiście nie spożywam żadnych zwierząt ani nabiału, nie noszę co do zasady skór, niektóre bębny są wykonane tradycyjnie a ja sięgam po nie świadomie. Bębny szamańskie wybijają piękne rytmy serca, regulują oddech i pozwalają na budzeniu w nas jego świadomości. Właśnie przy pracy z oddechem wykorzystuję najczęściej bębny aby sprowadzić naszą uwagę na przypływy i odpływy, na wdech i wydech, na to co przynosi a co wraz z nim z nas uchodzi. Piękna podróż z bębnami to również trans, spontaniczny taniec i pewnie dla wielu ogień. Dla mnie bębny nierozerwalnie związane są integralnie z wszystkimi żywiołami: powietrzem, wodą, ziemią, ogniem i dodatkowo z ciemnością. Potrzebują ich wszystkich ( w procesie tworzenia jak i gry) jak i my ludzie.

Gongi fen, tam tam

Uznawany za kobiecy 50 cm gong fen wybrzmiewa silnie ale jednocześnie delikatnie w porównaniu do męskich, mocnych i niezwykle uziemiających tam – tamów. Jest również uziemiający, sprowadzający nas do obecności tu i teraz. Dzięki jego dźwiękom łatwiej poczuć własne ciało, emocje przez nie przepływające. Unoszony nad głową czy w pobliżu osoby masowanej lub poddającej się relaksacji sprawia, że rozpuszczają się napięcia  w ciele, ustępuje często sztywność w stawach. Dźwięki gongów mogą pomóc w procesie samoregulacji ludzkiego organizmu a co za tym idzie w powrocie do zdrowia. Wyciszają a jednocześnie dodają witalnej, spokojnej energii bez nadaktywnej, pulsacyjnej chęci pracy.

Kij deszczowy jak sama nazwa wskazuje służy do wywoływania deszczu gdy jest nam potrzebny na łąkach, polach w naszych ogrodach. Przypomina nam o naszej łączności z Gają o tym, że mamy rozmawiać z przyrodą, szanować ją, dziękować za wszystko a jednocześnie odważnie i czule prosić o więcej. Kij deszczowy to pałąk wykonany z bambusa udekorowany ornamentami a w środku wypełniony nasionami roślin, które po drodze napotykają na przeszkody w postaci wbitych bambusowych igieł i jak tworzy się cudowny, relaksujący dźwięk przypominający krople deszczu. Odpowiednio manewrując tubą możemy uzyskać dźwięk delilkatnego deszczyku albo ulewę.

Dzwonki Koshi i Zaphir. Te pierwsze reprezentują 4 żywioły: ogień, ziemię, powietrze i wodę. Każdy z nich strojony jest w innej tonacji. Są niezwykle piękne, harmonijne i razem tworzą coś przepięknego. Ziemia lubi tańczyć z ogniem, woda z powietrzem oraz ziemią. Ogień nie przepada za wodą choć lubi powietrze – jak w życiu – harmonia i dysharmonia. Na dzwonkach można grać samodzielnie lub powiesić je na werandzie lub w oknie aby wiatr na nich wygrywał melodie Gai. Relaksują, uspokajają, tonizują układ nerwowy, ułatwiają zasypianie.

Znajdą się w tej grupie zarówno instrumenty szamańskie takie jak grzechotki, flety, piszczałki, jak i dzwonki wietrzne, rurowe, drumy, kalimba i inne jak na nie mówię urozmaicajki.